Postulat OFM Prowincji św. Jadwigi

Pielgrzymka do Włoch

2009-08-06T11:55:00.000-07:00

Dzięki inicjatywie ojca magistra i przychylności Naszego Ojca Prowincjała między 29 lipca a 6 sierpnia wzięliśmy udział w pielgrzymce do Włoch organizowanej przez Duszpasterstwo Młodzieży i Powołań.

Z grupą młodzieży franciszkańskiej zobaczyliśmy i zwiedziliśmy wiele miejsc związanych ze św. Franciszkiem, jak i z początkami zakonu, a także kilka innych, równie ciekawych i ważnych dla wszystkich chrześcijan. Zatem były to: Padwa, La Verna, Asyż, Manoppello, Greccio, Fonte Colombo, San Giovanni Rotondo, Monte Sant Angelo oraz Loreto. Gościny udzielono nam także w Osimo, gdzie znajduje się klasztor należący do naszej prowincji oraz gdzie uczestniczyliśmy we mszy świętej.

Choć tempo pielgrzymki było szybkie, do zobaczenia wiele, a lejący się z włoskiego nieba żar bynajmniej nie ułatwiał podróży, to na pewno nie brakło okazji do paru zamyśleń w naprawdę niezwykłych dla każdego franciszkanina miejscach, jak chociażby w Porcjunkuli czy na górze La Verna. Nie mówiąc już o wspaniałych widokach, włoskiej pizzy i atmosferze, jaką stwarzała nasza mała pielgrzymkowa wspólnota. Jedno jest pewne - Włochy to kraj, do którego chce się wracać!

Jesteśmy niezmiernie wdzięczni wszystkim, którzy tą pielgrzymkę organizowali, którzy umożliwi nasz wyjazd oraz którzy razem z nami tam byli!

A tymczasem zapraszamy do obejrzenia zdjęć i przeczytania relacji z pielgrzymki na stronach Duszpasterstwa.

Święto Młodzieży 2009

2009-07-25T05:48:00.000-07:00

W urlopowym międzyczasie obydwaj spotkaliśmy się na trzynastym Święcie Młodzieży na Górze św. Anny - gdzie zostaliśmy zaproszenie przez tamtejsze Duszpasterstwo, by wnieść swój wkład i pomoc w organizacje tego niezwykłego wydarzenia.

Na trwającym niecały tydzień ŚM czas płynie na wspólnych spotkaniach na modlitwie, Eucharystii, konferencjach, "małych grupach", koncertach, występach... i wszystkim tym, co pomiędzy :) Ponad 1000 osób co roku doświadcza tam czegoś niezwykłego, inaczej niż na co dzień przeżywając spotkanie z Bogiem i z drugim człowiekiem.

Nasze obowiązki nieco się od siebie różniły, gdyż Karol został zaangażowany do osobistego serwisu o. Jozuego, natomiast Jurek wytrwale wywoził kubły pełne śmieci w ramach w służbie sanitarnej. Był to czas bardzo intensywnej pracy, ale też przeogromnej radości, wielu pięknych spotkań i dobrej modlitwy. Serdecznie dziękujemy organizatorom, współbraciom, znajomym i wszystkim innym za tegoroczne Święto Młodzieży!

Tutaj można przeczytać relację z każdego dnia ŚM, wysłuchać hymnu Święta, a także zobaczyć zdjęcia i parę filmów.

FDSy przejazdem w Kłodzku

2009-06-27T22:25:00.000-07:00

O. Jozue wraz z kilkoma chłopakami i dwoma klerykami naszego seminarium, będąc w drodze do Zieleńca, gdzie mieli wspólnie odbyć Franciszkańskie Dni Skupienia, zajechali także na chwilę do postulatu w kłodzkim klasztorze.

Relację z tych FDSów można zobaczyć i przeczytać tutaj.

Powódź w Kłodzku

2009-06-27T02:13:00.000-07:00

W skutek licznych ulewnych deszczy w nocy z dnia 26 na 27 czerwca stanęliśmy wobec oblicza zagrożenia powodziowego. Ciągle podnoszący się poziom wody w rzece zmusił nas do ewakuowania piwnic oraz parteru naszego klasztoru na wyższe piętra. Ostatecznie jednak klasztor ani kościół nie ucierpiał i następnego dnia sytuacja zaczęła się uspokajać. Nie było praktycznie żadnych szkód prócz nieznacznych podmyć. Niestety, w dużo gorszej syutacji znalazły się okoliczne wioski, gdzie straty były dość poważne.

Wszystkim, którzy w tym czasie okazali nam pomoc i wsparcie - serdecznie dziękujemy!

A oto kilka zdjęć z tych wydarzeń

Wrocławskie obchody 800-lecia Zakonu Braci Mniejszych

2009-06-24T02:00:00.000-07:00

24 czerwca wzięliśmy udział w uroczystych obchodach 800-lecia zatwierdzenia Reguły naszego zakonu, świętowanego przez franciszkanów w tym roku. Na wrocławskie obchody złożyła się sesja naukowa w naszym seminarium, uroczysta msza św. w archikatedrze pod przewodnictwem abp Mariana Gołębiowskiego oraz wykonanie oratorium "Florilegium", autorstwa pana Romana Kołakowskiego.

Na stronie internetowej naszej prowincji można przeczytać więcej o programie i przebiegu tych uroczystości.

Pożegnanie franciszkanów w Pasikurowicach

2009-06-23T01:25:00.000-07:00

W rodzinnej miejscowości postulanta Jurka, czyli w Pasikurowicach, gdzie franciszkanie duszpasterzowali w kościele pw. św. Józefa Oblubieńca - filialnym kościele parafii Kryniczno - została utworzona nowa, samodzielna parafia. Oznacza to także koniec działalności naszych współbraci w tym kościele. Uroczysta msza dziękczynna za ponad 60 lat franciszkańskiej posługi miała miejsce we wtorek, 23 czerwca. Udaliśmy się na nią, wspólnie z Magistrem, o. Samuelem oraz br. Brunonem.

Słowo Boże wygłosił o. Jozefat Gohly, wikariusz prowincjalny - a w poprzednich latach także duszpasterz w Krynicznie i Pasikurowicach.

Parafianie w wielu ciepłych słowach wyrażali swoją wdzięczność Zakonowi Braci Mniejszych za wszelkie dobro, które Bóg zdziałał przez nich w pasikurowickiej wspólnocie. Także zebrani licznie ojcowie - dotychczas tu pracujący, wywodzący się stąd lub w jakiś sposób z tym miejscem związani - dziękowali parafianom za lata owocnej współpracy. Ojciec Bogdan Koczor, proboszcz parafii Kryniczno, powiedział, że cieszy się, mogąc oddać na ręce nowego proboszcza "dobrą parafię", i wyraził wdzięczność wszystkim, którzy się do tego przyczynili.

Po mszy św. udaliśmy do szkoły w sąsiedzkim Siedlcu, na zorganizowane przez parafian spotkanie pożegnalne.

Od dnia 28 czerwca urząd proboszcza w parafii pw. św. Józefa w Pasikurowicach piastuje ks. Piotr Śmigielski.

Zapraszamy do obejrzenia zdjęć z tego wydarzenia.

Koniec roku! ...szkolnego?

2009-06-18T10:55:00.000-07:00

Jakkolwiek by go nie nazywać, na pewno "rok" nauki w postulacie dla nas zakończył się oficjalnie dnia 18 czerwca, co zostało uczczone wspólną kawą ze świecką częścią postulanckiego grona pedagogicznego. Nasze panie nauczycielki - śpiewu, kultury języka polskiego oraz języka angielskiego - ugościliśmy w naszej salce, podziękowaliśmy im najpiękniej jak umieliśmy i oczywiście wręczyliśmy po kwiatku. My także otrzymaliśmy pamiątki - niestety nie wiemy, czy możemy je traktować jako nagrody za bardzo dobre wyniki w nauce i wzorowe sprawowanie...

Pragniemy również z tego miejsca jeszcze raz serdecznie podziękować za przekazane nam umiejętności i wiedze oraz za to, że nasze nie były tylko okazją do nauki, ale także wspaniałymi spotkaniami!

Kilka zdjęć z tego spotkania.

Lednica 2009

2009-06-07T08:34:00.000-07:00

Jak kłodzka tradycja nakazuje, i tym razem nasz Magister zorganizował wyjazd na coroczne, trzynaste już, Ogólnopolskie Spotkanie Młodych w Lednicy. A my, rzecz jasna, pojechaliśmy razem z Magistrem.

Każdy, kto był choć raz "na Lednicy", zna to miejsce i tą sytuację - wie,co tam można przeżyć. Natomiast kto nie był, nie uda mu się tego zrozumieć na podstawie najlepszych nawet relacji i najpiękniejszych zdjęć.. co tu dużo mówić... w imieniu organizatorów - zapraszamy za rok :) (Uwaga! Nas tam wtedy nie będzie....!)

Trzeba tu zaznaczyć, że z racji naszego Jubileuszu, spotkanie lednickie miało w tym roku liczne i piękne akcenty franciszkańskie.

Wróciliśmy w niedzielę nad ranem - umęczeni, spalnie słońcem i przemoknięci. I usatysfakcjonowani.

A tutaj zdjęcia.

Przymiarki....

2009-06-02T11:46:00.000-07:00

My tu gadu gadu, a czas leci... a nasze habity się szyją :) Oczywiście nie same - tylko pod zręcznymi palcami br. Brunona. Dziś były ostatnie przymiarki. A zdjęcia... a zdjęć nie będzie! Jeszcze nie nadszedł ten właściwy moment!

Kurs Wychowawcy Kolonijnego

2009-05-31T11:47:00.000-07:00

Jako postulanci ambitni i otwarci na rozmaite możliwości edukacyjne, wystaraliśmy się o zgodę na nasze uczestnictwo w kursie wychowawcy kolonijnego - odbywającego się oczywiście na Górze Św. Anny i organizowanym przez tamtejsze duszpasterstwo.

Sam kurs trwał przez jeden weekend, i trzeba przyznać, że przebiegał bardzo intensywnie... i, jak sądzę, skutecznie. Prawdziwe owoce będzie można jednak ocenić dopiero w praktyce - na co jeszcze pewnie trzeba będzie trochę poczekać.

Relacja z kursu jak i garść zdjęć do obejrzenia tutaj.

Remont kaplicy

2009-05-28T07:56:00.000-07:00

Trwał remont naszej klasztornej kaplicy. Ekipe remontową, pod kierownictwm niezastąpionego ojca Magistra, tworzyli: o. Rajmund, no i oczywiście my.

Na remont złożyło się malowanie, wymiana oświetlenia, zmiany niektórych mebli, rzeźb i chodników oraz (a może "przede wszystkim"?) liczne dyskusje ;)

Choć pracy było sporo, możemy z czystym sumieniem stwierdzić, że remont poszedł sprawnie i stosunkowo szybko, a także - w przyjemnej atmosferze! Każdy na miarę własnych możliwości angażował się w przydzielone sobie zadanie, a wszystkie decyzje były podejmowane na drodze zdrowo rozumianego consensusu.

W już właściwie ukończonej kaplicy między 28 a 29 maja odbył się dzień skupienia dla całej wspólnoty klasztornej (prowadził, tradycyjnie, o. Wiesław). Potem Magister jedynie "dopracowywał" niektóre szczegóły.

Nie pozostaje nam nic innego, jak zaprosić do obejrzenia rezultatów naszej pracy na żywo, albo przynajmniej - do obejrzenia galerii prezentujacej odnowioną kaplicę.

Prymicje o. Mariusza w Chojnowie

2009-05-17T02:06:00.000-07:00

Nowo wyświęcony o. Mariusz zaszczycił nas zaproszeniem na swoją mszę prymicyjną w swoim rodzinnym Chojnowie. Nasz najlepszy na świecie magister postulatu, widząc naszą determinację i chęci, wyraził zgodę na wyjazd, i tak, bardzo wczesnym niedzielnym pociągiem wyjechaliśmy z Kłodzka do Legnicy, a następnie do Chojnowa.

Oczywiście, jak to u nas bywa, nie obyło się bez przygód. W Chojnowie sytuacja administracyjno-parafialna jest skomplikowana, bo choć są tam dwa kościoły i dwie parafie, funkcjonują one w ścisłym powiązaniu ze sobą i nie do końca udało nam się zorientować, gdzie dokładnie powinniśmy się znaleźć. Choć nie można powiedzieć, że trafiliśmy dobrze, to na pewno nie trafiliśmy źle - bo nie dość, że gościnny ksiądz prałat, którego tam poznaliśmy, ugościł nas śniadaniem, to jeszcze zawiózł do właściwego kościoła :)

Msza prymicyjna była oczywiście piękna i wzruszająca. Po niej nastąpiło wspólne świętowanie - dla nas jednak skończyło się ono już o godzinie 16, ponieważ zobowiązaliśmy się jeszcze tego wieczoru wrócić do Kłodzka. Jednak... życie zawsze jest bogatsze niż to, co sobie zaplanujemy!Na skutek awarii na trasie Legnica-Wrocław nasz pociąg nie pojechał. Ostatecznie, po wielu licznych próbach opuszczenia skąd inąd bardzo ładnej Legnicy, odjechaliśmy autbusem, który dość niespodziewanie zastał nas stojących na przystanku i łapiących stopa. Kolejny, niespodziewany i opatrznościowy autobus zawiózł nas z Wrocławia do Kłodzka - przejętych, umęczonych i zdumionych bogactwem przygód, jakie zafundowały nam tego dnia czołowe polskie spółki komunikacyjne. Pozdrawiamy!

Święcenia kapłańskie

2009-05-15T01:49:00.000-07:00

Dnia 15 maja w naszym franciszkańskim kościele pw. św. Antoniego przy ul. Kasprowicza we Wrocławiu święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa Gołębiewskiego przyjęli nasi trzej współbracia: o. Gustaw Brzozowski, o. Mariusz Linik i o. Paulin Maria Adamowski. Oczywiście nie mogło nas zabraknąć na tej wspaniałej uroczystości.

Do Wrocławia wyruszyliśmy już dzień wcześniej (jak to na postulantów wędrujących przystało - autostopem), by wziąć udział w nocnym czuwaniu i wspólnie z franciszkańską młodzieżą modlić się za przyszłych prezbiterów.

Następnego dnia wzięliśmy udział w uroczystości święceń.

Początkowy plan przewidywał nasz powrót samochodem z Magistrem... uległ on jednak zmianom i Magister zadecydował, że do Kłodzka wrócimy sami. Korzystając więc z okazji, zwiedziliśmy nieco Wrocław, a wieczornym pociągiem przyjechaliśmy do Kłodzka.

Nowicjusze w Kłodzku

2009-05-05T11:35:00.000-07:00

Zawitali do nas z dalekich, egzotycznych Borek Wielkich, położonych za siedmioma (conajmniej!) lasami. Przyjechali dużym, białym i pożyczonym busem. W niedzielę. W liczbie sześciu. Ubrani na brązowo. Jeden magister i pięciu nowicjuszy. Ach! Żebyście widzieli radość tych chłopaków, rozkoszujących się wolnością i świeżym, kłodzkim powietrzem...

Już tradycją (choć przez małe "t") jest, że na początku maja wspólnota postulatu wraz ze wspólnotą nowicjatu odbywają w Kłodzku kilkudniowe, braterskie spotkanie. Dzięki temu na naszym pustawym zwykle piętrze znowu zrobiło się trochę gęśćiej, tłumniej, weselej i po prostu piękniej :)

Mieliśmy okazję wspólnie porozmawiać, wymienić doświadczenia, obserwacje, a także razem pójść w góry. Choć trasa, jak to sami magistrowie pokornie przyznali, była ułożona bardziej z myślą o starszyźnie, niż o młodzieży zakonnej....

Nowicjusze cały czas okazywali sentyment, jaki żywią do Kłodzka, wielu tutejszych miejsc i spędzonego tutaj czasu. Czyżby źle było im w Borakch Wielkich....?

Wdzięczni jesteśmy naszym magistrom, za umożliwienie tego spotkania. Bóg zapłać!

Garść zdjęć z tych dni tutaj.

Wycieczka z Magistrem (!)

2009-05-02T07:24:00.000-07:00

W nagrodę za dobrze wykonaną i cierpliwą pracę na Święcie Ulicy Daszyńskiego, magister wziął nas na wycieczkę. Wycieczka nie była daleka, ale intensywna i pełna wrażeń!

A towarzyszyło nam dwóch naszych lektorów - Andrzej i Grzesiek.

Najpierw pojechaliśmy do Kamieńca Ząbkowickiego, zobaczyć słynny, przeogromny i przepiękny zamek, jaki tam się znajduje. Najpierw obeszliśmy go dookoła w poszukiwaniu wejścia, później, po kolejnych nieudanych próbach, zwiedziliśmy znajdujący się w pobliżu dawny protestancki kościółek, gdzie znajdowała się wystawa zdjęć oraz bardzo sympatyczna pani, która poinformowała nas, że zamek można zwiedzać od godziny 11. Wróciliśmy więc do zamku i tym razem już bez problemu, zakupiwszy wcześniej bilety, w towarzystwie pani przewodniczki mieliśmy możliwość dość dokładnego obejrzenia zamczyska... a raczej tego, co z niego zostało, gdyż na skutek licznych aktów wandalizmu, nikłego zainteresowania ze strony władz, braku funduszy na remont oraz skomplikowanej sytuacji prawnej, zamek sukcesywnie niszczeje i bardzo wiele stracił ze swojej pierwotnej świetności.

Mimo propozycji składanych przez Magistra, dotyczących zostawienia postulantów w zamku na kilka miesięcy, w celu odremontowania go, w niezmienionym składzie ruszyliśmy dalej. Następnym celem był Złoty Stok i znajdująca się w nim kopalnia złota.

Kopalnia, jak kopalnia - kto widział chociażby jedną kopalnię, tego już inne specjalnie nie zaskoczą. Niemniej jednak, zwiedzanie jej było o tyle atrakcyjne, że urozmaicone ciekawostkami zarówno z życia dawnych górników, jak i tych dotyczących współczesnych turystów, a także zupełnie innymi, niekoniecznie związanymi z kopalnią, ale umilającymi ten czas. Dla nas jednak najciekawsze było to, że poznaliśmy... potencjalną synową ojca Magistra! Życie potrafi zaskakiwać. Pragniemy też najserdeczniej pozdrowić nasza panią przewodniczkę!!!

Ze Złotego Stoku niedaleko było do Lądka Zdroju, więc szybko pożegnawszy przewodniczkę i kopalnię, udaliśmy się odwiedzić przebywającego w sanatorium w Lądku brata Brunona. Brat bardzo ucieszył się z naszej wizyty. Wypiliśmy wspólną kawę, a brat pokazał nam pijalnię wody. Ta woda ponoć jest bardzo zdrowa... choć śmierdzi.

W Lądku zakończyliśmy zwiedzanie i ruszyliśmy w drogę powrotną.

Zapraszamy do obejrzenia zdjęć.

Grillowcy grillowali do końca, czyli Święto Ulicy Daszyńskiego

2009-05-01T02:21:00.000-07:00

Tutaj w Kłodzku jest taki dziwny zwyczaj, że świętują nie tylko poszczególni ludzie, rodziny czy grupy, ale wspólnie świętować potrafi nawet cała ulica. I to cały dzień. Na przykład ulica Daszyńskiego, przy której (szczęśliwie!) znajduje się także nasz klasztor.

I tak, 1 maja odbyło się Święto Ulicy Daszyńskiego, które kłodzcy franciszkanie współorganizowali.

Oprócz bardzo wielu atrakcji, które składały się na Święto, była też możliwość zjedzenia smacznej kiełbaski czy kaszaneczki z grilla. Nam właśnie przypadł zaszczyt obsługiwania tego stoiska. Przez bite 12 godzin, w niebywale wysokiej temperaturze, robiliśmy wszystko, by jak najbardziej usatysfkacjonować naszych klientów, i oczywiście również naszych zakonnych pracodawców ;) Uważam, że z zadania wywiązaliśmy się doskonale. Przy czym serdecznie dziękujemy za pomoc w tej pracy Panu Leszkowi, który, gdy po kilku godzinkach uwinął się ze sprzedażą bigosu (dwa wielkie garnki!), dołączył do nas i naprawdę bardzo nam pomógł.

Galerię zdjęć można obejrzeć tutaj, natomiast tutaj - krótką relację telewizyjną.

Kongres Powołaniowy

2009-04-25T02:07:00.000-07:00

Tego dnia mieliśmy zaplanowane wziąć udział w Kongresie Powołaniowym organizowanym przez wałbrzyską parafię pw. św. Apostołów Piotra i Pawła. Wyruszyliśmy z Kłodzka wczesnym popołudniem, lecz nie kierując się od razu do Wałbrzycha. Najpierw zwiedziliśmy fantastyczny zamek w Książu. Oczywiście nie jest on nawet w połowie tak ładny, jak nasz klasztor, jednak warto było go obejrzeć.

Na sam Kongres dotarliśmy około godziny 17. Spotkaliśmy się tam z przedstawicielami różnych zakonów męskich i żeńskich, księżmi, rozmaitą młodzieżą oraz bardzo dobrym ciastem. Trochę nas ominęło, ale chętnie wzięliśmy udział w dalszej części programu, który przewidywał m.in. świadectwa powołania czy koncert scholi w wrocławskiej wspólnoty Koinonia, do której należy także kuzynka Jurka - Olga - co dało okazję do radosnego i niespodziewanego spotkania.

Choć trzeba przyznać, że tłumów zainteresowanych nie widzieliśmy, jednak sama inicjatywa kongresu wydaje się ciekawa i może w przyszłości przynosić liczne owoce.

Galeria zdjęć tutaj.

Imieniny Jurka

2009-04-23T22:02:00.000-07:00

23 kwietnia świętowaliśmy imieniny postulanta Jurka. Pragnie on wyrazić wdzięczność wszystkim za wszystko. :) Bóg zapłać!

Wielka Noc i po Wielkiej Nocy...

2009-04-18T11:26:00.000-07:00

Oczywiście święta Wielkiej Nocy spędziliśmy w naszych domach. Było, oczywiście, pięknie. Niech Chrystus Zmartwychwstaje w nas i w Was ciągle od nowa!

Pasja

2009-04-07T08:25:00.000-07:00

W Wielkim Poście, a nawet już przed nim, podjęliśmy się naprawdę dużego wyzwania.Wspólnie z lektorami z naszej parafii (od nich wyszedł pomysł), nieustraszoną marianką Inez, oraz z o. Rufinem przygotowywaliśmy przedstawienie pasyjne. Zaczynaliśmy od niczego. Była tylko determinacja. Pierwsze dwa tygodnie upłynęły na tworzeniu scenariusza. W dość gęstej atmosferze udało nam się stworzyć w miarę jednolity scenariusz, który był wypadkową naprawdę różnych pomysłów i wizji. Ufff! Potem zaczęły się próby. Nie było ani łatwiej, ani lepiej. Wśród wygłupów, kłótni i, koniec końców, ciężkiej pracy, zmienialiśmy suche zdania ze scenariusza w żywą, pełną emocji i autentyczności grę aktorską. Dobieraliśmy muzykę, szukaliśmy rekwizytów (na strychu w klasztorze było praktycznie wszystko, czego potrzebowaliśmy....!). Próby w końcu przenieśliśmy z domu katechetycznego do naszego kościoła. Cały czas wprowadzaliśmy poprawki, zmiany, udoskonalaliśmy co się dało. Specjalnie na potrzeby tego przedstawienia Mama o. Rufina uszyła stroje (wielkie Bóg zapłać!). Zamówiliśmy u stolarza krzyż. W połowie marca wykonywane były pierwsze telefony do różnych parafii, które mogłyby pozwolić nam wystawić Pasję. 25 marca, w środę, odbyła się próba generalna, choć do miana "generalnej" sporo jej brakowało...

Premiera Pasji odbyła się dzień później, w kościele w Srebrnej Górze. Tylko myśmy wiedzieli, że to jest właściwie prawdziwa "generalna" próba... Udało się. Było dobrze, ciepło nas przyjęto. Już wiedzieliśmy, że się da, że potrafimy!

Potoczyły się kolejne spektakle: 27 marca - Pasikurowice, 29 marca - Kłodzko, 31 marca - Wambierzyce, 6 kwietnia - Kłodzko, kościół oo. jezuitów, 7 kwietnia - Wielowieś. Sześć spektakli. Różna publiczność - mniejsza lub większa, młodsza czy starsza. Jednak zawsze spotykaliśmy się z wyrazami uznania, z gratulacjami, z wdzięcznością. Od niektórych otrzymaliśmy szczególne słowa, bo słowa krytyki - i z czystym sumieniem mogę napisać, że była to krytyka konstruktywna. Nie tylko dlatego, że nie obyło się bez niedociągnięć lub pomyłek, ale także dlatego, że wiele rzeczy nie było dobrze pomyślanych od początku, że inne zaniedbaliśmy lub nawet nie mieliśmy o nich pojęcia.

Na parafialnej stronie można obejrzeć zdjęcia z kłodzkiego występu.

WDS z Hallellujah - Góra Św. Anny

2009-03-15T11:46:00.000-07:00

Na specjalne zaproszenie o. Jozuego z Duszpasterstwa Młodzieży i Powołań udaliśmy się na Górę św. Anny, by wspomóc organizacyjnie odbywające się tam Wielkopostne Dni Skupienia prowadzone przez wrocławską wspólnotę Hallellujah. Tradycyjnie zaangażowano nas w Służbę Porządkową. Mieliśmy więc za zadanie pilnować, uciszać i, jak to pięknie określił sam o. Jozue - zapraszać. A więc zapraszaliśmy :)

Oczywiście nie byliśmyw Służbie Porządkowej sami - tworzyła ją grupka bliskiej Duszpasterstwu młodzieży. Tym większa była nasza radość, że mogliśmy się z nimi spotkać.

Choć roboty, co tu dużo mówić - dość niewdzięcznej - nam nie brakowało, niemniej jednak warto było móc się włączyć w to dzieło, a także przypatrzeć się jak z młodzieżą, głównie gimnazjalną i niekoniecznie skłonną do poszukiwania Pana Boga, można pracować, osiągać rezulataty... i nie zwariować :)

Zmordowani wróciliśmy w niedzielę wieczorem. Powtórzę jednak - warto było.

Zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć - tej oficjalnej i tej naszej.

Nabożeństwo Ekumeniczne

2009-03-08T03:09:00.000-07:00

8 marca, w ramach Światowego Dnia Modlitw Kobiet (więcej o tej inicjatywie można przeczytać tu oraz tutaj) w kaplicy należącej do Kościoła Ewaneglicko-Augsburskiego w Kłodzku, odbyło się nabożeństwo ekumeniczne - oczywiście nie tylko dla kobiet!

Oprócz gospodarzy, wzięli w nim udział przedstawiciele Kościoła Chrześcijan Baptystów z Kłodzka, Kościoła Zielonoświątkowego z Kudowy-Zdroju oraz oczywiście my, wspólnie z Magistrem oraz o. Rufinem, wikarym naszej parafii. Przybyli wierni różnych wyznań, licznie wypełniając kaplicę.

Nabożeństwo, które na całym świecie odbyło się w tym roku według scenariusza przygotowywanego przez kobiety z Papuy Nowej Gwinei, składało się głównie z takich elementów jak wspólna modlitwa, śpiew, słuchanie Słowa Bożego oraz z kazania wygłoszonego przez pastora Kościoła Zielonoświątkowego.

Choć w trakcie tego spotkania nie bardzo było wiadomo, co się za chwilę stanie, ani chyba nikt tak do końca nie wiedział kto jest kim, niemniej jednak atmosfera była bardzo przyjazna, a samo wydarzenia na pewno zachęca do kolejnych takich inicjatyw.

A oto galeria z tego wydarzenia.

Uroczyste otwarcie sezonu rowerowego 2009

2009-03-03T01:56:00.000-08:00

Niby zwykła przechadzka, niby zwykłe, wtorkowe popołudnie... ale jednak nie! Tego dnia Kurs XIX Postulatu Zakonu Braci Mniejszych Prowincji św. Jadwigi po raz pierwszy w tym roku zasiadł na swoich smukłych rowerach, by zdobywać kolejne, niezbadane dotąd rejony Ziemi Kłodzkiej!

Celem był zamek w Trzebieszowicach - może nie tak daleko, ale jednak ambitnie!

Pogoda względnie dopisała, choć trzeba przyznać, że na wyższych partiach trasy wiosna odczuwalna była... trochę mniej :)

W drodze powrotnej, w miejscowości Skrzynka, spontanicznie podjechaliśmy do granic pobliskiego Parku Krajobrazowego. Po krótkim zwiedzeniu wróciliśmy na główną trasę.

Wróciliśmy usatysfakcjonowani. A o której godzinie.... to już zupełnie inna historia :)

Zapraszamy do obejrzenia zdjęć.

Niezwykli goście, niezwykły weekend

2009-02-01T06:25:00.000-08:00

Z wielką radością w dniach 29 styczeń - 1 luty gościliśmy naszych kolegów: Kamila, Adama i Michała. Chcieli oni przez parę dni spróbować "naszego życia" i doświadczyć zakonnej codzienności. Mieszkali na naszym piętrze, a czas spędzali według naszego planu. Bez taryfy ulgowej! Tak więc wspólnie odśnieżaliśmy kościelny plac jeszcze przed świtem, razem też rozbieraliśmy szopkę. A także modliliśmy się, jedliśmy i oczywiście zmywaliśmy! 30 stycznia, w sobotę, wybraliśmy się wspólnie na Śnieżnik - odnośnie tej wyprawy osobna relacja. Gości oprowadziliśmy oczywiście po Kłodzku, wybierjąc spośród tak rozlicznych atrakcji tego miasta tę największą, a mianowicie Twierdzę

Przez te parę dni, a ściślej - wieczorów, rozegraliśmy także spektakularną walkę o największe europejskie miasta. Tą partię "Eurobusinessu" wygrał Karol. Pełnił on także funkcję bankiera... ale staramy się nie łączyć ze sobą tych faktów!

Najciekawsze jednak jest to, że ani plan dnia, ani ranne wstawanie, ani robota, która jakoś nie chce ubywać, ani nawet towaszystwo braci postulantów - naszych dzielnych gości NIE ODSTRASZYŁA! Wręcz przeciwnie - ci trzej młodzi ludzie wydawali się naprawdę zadowoleni z tak spędzonej końcówki swoich ferii. Cud?

Kamilowi, Adamowi i Michałowi jeszcze raz najserdeczniej dziękujemy za wspólny czas. Bóg zapłać, chłopaki!

A zdjęcia można obejrzeć tutaj.

Skupienie na wyjeździe

2009-01-23T05:08:00.000-08:00

O. Mirosław, tutejszy proboszcz, a także nasz ojciec duchowny, postanowił przeznaczyć jeden dzień dla nas, zabierając nas w parę ciekawych miejsc. W piątkowy poranek wyjechaliśmy w trójkę z naszego klasztoru, by odwiedzić kolejno:

Kraliki - a w nich wspaniały, położony na wzgórzu kościół św. Michała Archanioła należący do oo. redemptorystów

Hradec Kralowe - piękne, czeskie miasto naprawdę warte zwiedzenia; na zdjęciu powyżej tamtejsza katedra

Nachod - gdzie zobaczyliśmy monumentalny zamek i przespacerowaliśmy się po mieście

Duszniki Zdrój - w którym oczywiście wstąpiliśmy do naszego klasztoru, gdzie ugościł nas tamtejszy gwardian, o. Aureliusz - pozdrawiamy!

Najserdeczniej dziękujemy o. Mirosławowi za inicjatywę, poświęcony dla nas czas, rozmowę i wiele innych, niezwykle pozytywnych wrażeń!

A tutaj mała galeria z wycieczki.

Karnawał dla Muminków

2009-01-18T04:22:00.000-08:00

Dzięki zaproszeniu o. Proboszcza mieliśmy możliwość pomóc w przygotowaniu zabawy karanawałowej dla Muminków - dzieci i młodzieży niepełnosprawnej. Odbyła się ona 18 stycznia, w naszym domu katechetycznym. Oprócz tańców, przygotowane były zabawy oraz konkursy, m.in. wybory Króla i Królowej Balu. Wszystkim bardzo się podobało, czego dowody można znaleźć w tej oto galerii zdjęć.

Za zaproszenie, współpracę oraz wspólną zabawę serdecznie dziękujemy!

Ostatni Sylwester... ;)

2009-01-01T04:49:00.000-08:00

Ostatniego "takiego" Sylwestra spędziliśmy w najlepszy z możliwych sposobów, czyli rzecz jasna z franciszkanami na Górze Św. Anny, na Ewangelicznym Rozliczeniu. Zaangażowani w różne służby - Karol w porządkową, Jurek w grupę integracyjną - swoim górkowym doświadczeniem i ciężkim wysiłkiem wspieraliśmy organizacyjne franciszkanów. Nie ulega wątpliwościom, że to ER nie byłoby tak udane bez nas. Relacja, zdjęcia, jak i filmiki z ER znajdują się tutaj.

Odjazd!

2008-12-21T11:40:00.000-08:00

Dzisiaj wyjeżdżamy na dwa tygodnie do domu. Te święta spędzamy jeszcze w domu. Także Sylwestra mamy do swojej dyzpozycji... czy wrócimy? Oto jest pytanie!

Wigilia w klasztorze

2008-12-21T03:00:00.000-08:00

W niedzielny wieczór nasze piętro zaszczycili swoją obecnością wszyscy mieszkańcy klasztoru, by "w pełnym składzie" spotkać się przy wigilijnym stole, zanim my, a także niektórzy z ojców, rozjadą się w różne strony. W braterskiej atmosferze ten czas upłynął nam na modlitwie, składaniu życzeń, i wspólnym kolędowaniu przy symbolicznym poczęstunku. Dziękujęmy raz jeszcze za to spotkanie i za wszystkie życzenia, które otrzymaliśmy.

Poszukiwania zdjęć z tego wydarzenia TRWAJĄ :)

Wdzięczni jesteśmy także za życzenia świąteczne, które drogą pocztową otrzymaliśmy od postulatów prowincji krakowskiej oraz poznańskiej. Pozdrawiamy!

Przed świętami...

2008-12-20T08:11:00.000-08:00

Grudzień, adwent - czas przygotowań - przede wszystkim tych wewnętrznych, ale także tych zewnętrznych. Ostatnie dni płyną nam wśród sprzątania, dekorowania choinek (jest ich tu trochę....), a także na czynnym udziale w tworzeniu i budowie monumentalnego dzieła, prawdziwego pomnika franciszkańskiej tradycji - jedynej w swoim rodzaju, innowacyjnej, oryginalej, zadziwiającej, jednym słowem WSPANIAŁEJ kłodzkiej szopki bożonarodzeniowej ;)

Z przyozdobionych choinek na uwagę zasługuje przede wszystkim choinka-gigant, którą zawdzięczamy naszej dobrodziejce (Bóg zapłać!!). Jedynie refektarz był w stanie ją pomieścić, a naszą słodką tajemnicą zostanie, w jaki sposób udało nam się ją tam wcisnąć. Niemniej jednak, ryzkując życie i zdrowie, pięknie ją ubraliśmy, od samego szczytu po dolne, szeroko rozkładające się partie. Zachwytom nie było końca!

Więcej zdjęć z naszymi klasztornymi choinkami (wszystkie ubierali, rzecz jasna, bracia postulanci!) można obejrzeć tutaj.

Natomiast budowa szopki przebiegała w/g pomysłu, projektu, a także pod ścisłym kierownictwem Wielkiego Budowniczego, czyli oczywiście naszego ojca Magistra. Tym razem główną inspiracją do szopki były sprezentowane przez ojca Gwardiana wspaniałe palmy. To one podsunęły Magistrowi pomysł stworzenia groty, tak podobnej do wielu grot, jakie można spotkać dookoła Betlejem. Budowa trwała kilka dni, przy nieocenionej pomocy parafian, którzy już od lat wkładają nieoceniony wysiłek w to dzieło. Przeczytać o tym, dlaczego taka, a nie inna szopka, a także obejrzeć więcej zdjęć, można tutaj.

Natomiast więcej zdjęć proponujemy obejrzeć w naszej galerii ;)

...że św. Mikołaj dobry jest!

2008-12-12T07:41:00.000-08:00

Ten weekend upłynął pod znakiem prezentów i przebieranek. Chcąc nie chcąc, założyliśmy Tymczasową Agencję Wynajmu św. Mikołajów. To tu, to tam, dawaliśmy trochę prezentów i trochę radości.

PIĄTEK - SZKOŁA PODSTAWOWA W SZALEJEWIE DOLNYM

W tej maleńkiej, wiejskiej szkółce klasy mają czasem po zaledwie 4-5 dzieci, i lekcje poszczególnych klas bywają łączone. W tak kameralnym gronie tamtejszym nauczycielkom udało się stworzyć niesamowitą atmosferę - św. Mikołaj był więc zachywycony i lekką ręką rozdawał dzieciakom masę prezentów. A potem maluchy z prawdziwym teatralnym kunsztem odegrały krótkie przedstawienie. Obdarowana została także pani dyrektor - musiała jednak wcześniej dać popis tańca, by "zasłużyć sobie" na prezent ;)

RÓWNIEŻ PIĄTEK - PRZEDSZKOLE W BOSZKOWIE

Niemniej serdecznie, acz z pewnymi obawami, przyjęto nas w przedszkolu. Właściwie, to skąd tamtejsza dyrekcja ma wiedzieć, czego się spodziewać po takim postulancie i kto to w ogóle jest? Obawy szybko jednak ustąpiły, gdyż w gronie uroczych maluchów nawet najtwardszy zdzir mięknie, a co dopiero tacy wrażliwi chłopcy jak my. Święty Mikołaj znowuż nie żałował prezentów, dzieci wdzięcznie mówiły wierszyki, śpiewały piosenki i oczywiście pozowały do zdjęć. Nie zabrakło wzruszeń po obu stronach ;)

SOBOTA - RORATY

Św. Mikołaj ciężko pracuje i wstaje bardzo wcześnie, więc nie było dla niego problem wstać także na roraty w naszej parafii. Spotkał tam bardzo grzeczne dzieci i trochę mniej grzecznego o. Jeremiasza, który zwyzywał go od dziadów. Jednak jego święty za karę przepytał, a dzieciom rozdał po cukierku, i odleciał do....

....SZKOŁY PODSTAWOWEJ NR 7 W KŁODZKU

W szkole św. Mikołaj w cudowny, sobie tylko znany sposób, rozdwoił się i w ten sposób odwiedził niektóre klasy - tzn. te, które były na tyle grzeczne, by przyjść do szkoły w sobotę odrabiać późniejszy wolny dzień. Mieliśmy tam do czynienia z dziećmi od drugiej klasy podstawówki do drugiej gimnazjum. Zasada "dzieci im starszy tym głupsze" sprawdziła się doskonale - trzeba jednak zauważyć, że głupsze nie znaczy mniej kochane ;) Obdarowane zostały wszystkie, które tego chciały, a myśmy pojęli, dlaczego o. Jeremiasz i o. Rufin wyglądają rano tak smutno, gdy muszą iść do szkoły.

SOBOTA - DOM MAŁEGO DZIECKA

Popołudniu odwiedziliśmy Dom Małego Dziecka prowadzony przez siostry służebniczki. Trochę niepewni tego, co nas tam czeka i jak uda się dotrzeć do tych dzieciaków. Szybko okazało się jednak, że siostry stworzyły w tym domu niesamowitą atmosferę i Karol w roli św. Mikołaja bez problemów nawiązywał serdeczny kontakt nawet z tymi najmniejszymi (rocznymi!) krasnalami - najprawdziwszymi krasnalami! ;) Tam także dzieci przygotowały piękny spektakl dla św. Mikołaja, a potem szczęśliwe odbierały swoje paczki. Wyszliśmy stamtąd będąc pod głębokim wrażeniem pracy, które wkładają w ten Dom siostry, jak i wszystkie pracujące tam osoby. Poza tym serdecznie dziękujemy siostrom za użyczenie brody, która służyła nam przez ten cały pracowity łykend. Pozdrawiamy!

SOBOTA - MINISTRANCI

Wieczorem "wynajęli" nas ministranci, a raczej lektorzy, którzy ministrantom przygotywali mikołajki. Trzeba uczciwie przyznać, że nie życzymy nikomu takiego św. Mikołaja, jaki tam się pokazał - tzn. tak złośliwego, męczącego, niestosownego i źle wychowanego. O tym co tam mówił i robił, jak i o tańczeniu kankana z mariankami - aż wstyd przyznać. Niemniej jednak pozdrawiamy wszystkich, gratulujemy świetnego show i dziękujemy za zaproszenie.

NIEDZIELA

Kulminacją mikołajkowego łykendu były przygotowywane od miesięcy, rodzone wśród bólów i kłótni, wymyślane podczas bezsennych nocy i ćwiczone do upadłego, klasztorne mikołajki. O tym, co się tam działo, również nie bardzo wypada opowiadać - chyba wystarczająco przemówią zdjęcia ;) Trzeba jednak przyznać, że Mikołaj pamiętał o wszystkich, i wszyscy mogli czuć się usatysfakcjonowani... a najbardziej oczywiście twórcy i wykonawcy - czyli nasze skromne osoby ;)

Po tych wszystkich doświadczeniach musimy przyznać, że św. Mikołaj ma naprawdę ciężką pracę, i nie trudno się dziwić, że dzięki temu został świętym. Choć oczywiście - warto było!

Bardzo Długi Łykend

2008-11-30T22:00:00.000-08:00

Za nami wielka podróż, podróż do dalekich miejsc i podróż pełna przygód.

Około południa, w czwartek 27 listopada, wyjechaliśmy z Kłodzka, zapakowawszy się wraz z Magistrem w jedną z naszych szarych, pięknych Skód. Zmierzaliśmy w stronę legendarnych Borek Wielkich, gdzie od już 100 lat istnieje wielki, franciszkański klasztor, a w nim, oprócz ojców i braci zakonnych, mieszkają nowicjusze wraz ze swoim nie mniej legendarnym magistrem. Miało się tam odbyć, za zamkniętymi drzwiami, tajne spotkanie wszystkich magistrów naszej prowincji, a więc o. Fabiana - magistra klerykatu, o. Wita - wicemagistra klerykatu, o. Zdzisława - magistra nowicjatu, oraz naszego skromnego, postulanckiego Magistra - o. Jonasza. W czasie tych bardzo ważnych obrad myśmy spędzili radosne chwile z braćmi nowicjuszami i w miarę naszych skromnych możliwości wspieraliśmy ich w tym trudnym dla nich czasie nowicjatu ;)

Następnego dnia wzięliśmy udział w uroczystej Mszy Św. z okazji wspomnienia św. Zdzisławy - patronki Magistra Nowicjatu, zaśpiewaliśmy mu z nowicjuszami "Nie boję się, gdy ciemno jest" i odjechaliśmy, zapewniszy się wcześniej o wzajemnej modlitwie.

Teraz udaliśmy się do Opola, odwiedzić dziadków Jurka. Stamtąd, po sutym obiedzie i symbolicznej lampce wina (kierowca nie pił!), odjechaliśmy na naszą ukochaną Górę Św. Anny, by wziąć udział w Adwentowych Dniach Skupienia - tzw. ADSach.

Wcześniej jednak zawitaliśmy do góroanieńskiego klasztoru - niewątpliwie znajduje się tam jedna z piękniejszych salek rekreacyjnych z tych, które dotyczasz widzieliśmy!

W Domu Pielgrzyma, gdzie odbywałą się rekolekcje, szybko zorientowaliśmy się, że my raczej nie tyle będziemy się skupiać, a pomagać w tym "skupieniu" utrzymać się innym. Dla wielu uczestników nie było to zbyt proste, szczególnie nocą. Co ciekawe - im było później, tym bardziej skupienie ustępowało miejsca hałasom, wygłupom i utrudnianiu nam pracy, a spoczynku innym...

W czasie ADSów nasz Magister wygłosił konferencję piekną, o życiu, a także dzielił się swoją życiową mądrością z uczestnikami podczas tzw. "Skrzynki pytań" - kto nie słuchał, ten trąba. Jak sam potem przyznał, udział jego w tych rekolekcjach był owocny, co było widać po ilości zaproszeń na "naszej-klasie" od osób, o których nie miał pojęcia, kim są.

Więcej o tym, co działo się w tych dniach na Górze Św. Anny, a także bogatą galerię zdjęć (także Z NAMI!!) można zobaczyć tutaj.

W niedzielę, zmaltretowani przez dzieci i nocne dyżury,po zakończeniu ADSów, udaliśmy się do słynnej Wielowsi, rodzinnej miejscowości Karola, a także prawdziwego zagłębia powołań kapłańskich i zakonnych, by uczcić tam urodziny Mamy Karola. Dla Jurka była to także okazja do zwiedzenia Wielowsi, co było dla niego naprawdę niezwykłym przeżyciem.

Około godziny 18 wyruszyliśmy w drogę powrotna. Po drodze złożyliśmy także krótką wizytę w Nysie, gdzie mieliśmy po raz kolejny spotkać się z Wizytatorem Generalnym, o. Azariaszem Hessem.

I tak zakończył się dla nas ten piekny, pełen wrażeń łykend. Z natłoku myśli i wniosków, które się ciągle po nim jeszcze nasuwają, wybija się jeden - WIĘCEJ TAKICH ŁYKENDÓW!

Żegnamy i dziękujemy

2008-11-17T20:55:00.000-08:00

Dziś naszą wspólnotę postanowił opuścić Wojtek. Szanujemy jego wybór i dziękujemy za wspólnie przeżyte dwa miesiące. Na dalszę drogę życiową życzymy mu Bożego błogosławieństwa!

FDSy w Kłodzku

2008-11-11T12:22:00.000-08:00

W dniach 7-11 listopada gościliśmy w naszym domu katechetycznym, tzw. "Dunsie", uczestników Franciszkańskich Dni Skupienia dla młodzieży męskiej, czyli w skrócie - FDSy. Tym razem organizowali je i prowadzili dwaj nasi klerycy - Natanael i Aleksy.

Na tyle, na ile pozwalał nam czas i nasze obowiązki, dołączaliśmy do tej wesołej, ponad dwudziesto-osobowej gromadki. Mieliśmy na przykład okazję wspólnie udać się na Górkę Maryi czy na górsko-asfaltową wycieczkęz Dusznik do Zieleńca. W rozmowach z chłopakami, jak i swoim zachowaniem i postawą, próbowaliśmy wykazać im, że życie w klasztorze jest naprawdę fajne, i że droga powołania zakonnego to piękna droga. Czy nam się to udało - czas pokaże.

Dziękujemy zarówno klerykom, jak i uczestnikom, za wspólnie przeżyty czas, i pozdrawiamy serdecznie!

Obszerniejszą relację, jak i więcej zdjęć, można zobaczyć tutaj

2008-11-04T12:08:00.000-08:00

Dziś nasza wspólnota obchodzi imieniny naszego współbrata Karola! Przepełnia nas ogromna radość z tego powodu! Natomiast Karolowi życzymy wiary, wytrwałości i cierpliwości do współbraci ;)

Oczywiście trochę poświętowaliśmy ;)

Wszystkich Świętych oraz Dzień Zaduszny

2008-11-02T07:33:00.000-08:00

Jak w całym Kościele, w całej Polsce, tak i w naszym klasztorze i naszej parafii trwały obchody Wszystkich Świętych oraz Dnia Zadusznego.

Dla nas rozpęczęły się one właściwie z dniem 31 października, kiedy to pomagaliśmy w swoistej "manifestacji", organizowanej przez znanego doskonale czytelnikom naszej kroniki p. Jarka Komorowskiego, miejscowego katechety. Wraz o. Witoldem, jezuitą, oraz grupką młodzieży "obwieszonej" wizerunkami różnych świętych, przeszliśmy przez ulice Kłodzka, głośno śpiewając na chwałę Pana. Akcja ta miała zwrócić uwagę mieszkańców Kłodzka na fakt, że dzień Wszystkich Świętych nie jest ani okazją do horrorowych przebieranek w stylu Halloween, ani też wspomnieniem zmarłych, ale przede wszystkim okazją do uczczenia pamięci wszystkich zbawionych oraz przypomnienia o tym, że świętość jest zadaniem dla każdego z nas. Mimo małej liczebności, zrobilismy bardzo wiele poztywnego hałasu i akcja na pewno okaże się owocna.

W dzień Wszystkich Świętych, oprócz udziału w uroczystej Mszy Świętej, popołudniu braliśmy udział w specjalnym nabożeństwie na cmentarzu komunalnym, organizowanym przez naszą parafię wraz z parafią ojców jezuitów.

Wieczorem Karol i Jurek (niestety bez Wojtka, który na czas świąt pojechał do Prudnika, by spędzić je z rodziną) udali się na inny cmentarz, znajdujący się przy szpitalu na Jurandowie. Jest tam pochowanych kilku braci i ojców z naszego zakonu. Była to także okazja do nocnego spaceru po ciągle niezbadanych dla nas rejonach Kłodzka, oraz do zrobienia kilku fajnych zdjęć.

W Dzień Zaduszny braliśmy udział w wyjątkowej Drodze Krzyżowej, którą od kilku dobrych lat co roku prowadzi na komunalnym cmentarzu nasz Magister. Tą piękną tradycję zapoczątkował już w Krynicznie i Pasikurowicach, swojej poprzedniej parafii. W tym wieczornym nabożeństwie wzięło udział bardzo wielu parafian i sympatyków, a zaangażowana była także młodzież, dzieci, marianki, ministranci oraz oczywiście my.

Odpust św. Huberta

2008-10-28T06:07:00.000-07:00

W to niedzielne popołudnie nasz Gwardian, o. Nikodem, postanowił sprawić nam niespodziankę, i zabrał nas do Nysy - a ściślej - do Złotogłowic, gdzie odbywał się odpust św. Huberta, z udziałem koniarzy i ich przepięknych zwierząt.

Na miejscu odbyła się Msza Święta, z udziałem zarówno ludzi, jak i koni, po niej zaś tradycyjna gonitwa za lisem. Nie zabrakło także wyśmienitej grochówki z kuchni polowej, a także innych przysmaków.

Dla ojca Gwardiana była to także okazja do spotkania się z dawnymi, wieloletnimi parafianami, a dla nas - dobry przykład tego, jak głęboka potrafić być pamięć i wdzięczność ludzi wobec zasłużonych duszpasterzy.

Mieliśmy także okazję nawiedzić kościół przy klasztorze sióstr Służebnic Ducha Świętego od Wieczystej Adoracji w Nysie.

Jeszcze raz serdecznie dziękujęmy o. Gwardianowi za tak miłą wycieczkę!

Dzień skupienia

2008-10-26T12:34:00.000-07:00

Między 23-24 października cała kłodzka wspólnota przeżywała Dzień skupienia. Poprowadził go o. Wiesław Dudek. Mieliśmy także okazję gościć br. Przemka, nowicjusza z zakonu sercanów, mających swoją placówkę w Polanicy Zdrój.

Pierwszy śnieg w Zieleńcu

2008-10-23T08:31:00.000-07:00

Nie poddając się niepewnej pogodzie, w czwartkowy poranek ruszyliśmy wraz z naszym Magistrem do pięknego, górskiego Zieleńca, by pomóc mieszkającemu tam o. Karolowi. Na miejscu, oprócz uśmiechu o. Karola, przywitał nas pierwszy śnieg tej... jesieni?

Po kilku godzinach intensywnej pracy, nasz gospodarz ugościł nas grillem - bo kto powiedział, że nie można grillować na śniegu?

Mieliśmy także okazję zwiedzić przepiękny, zieleniecki kościół.

Wojtek zza okieneczka.

Zasługuje bowiem robotnik na swoją zapłatę!

Nasz klient nasz pan!

Ten piękny pies, imieniem Atos, bardzo nam pomagał!

Pielgrzymka do Barda Śląskiego

2008-10-18T21:00:00.000-07:00

Oto za nami kolejna piesza pielgrzymka – tym razem do Barda Śląskiego.

To długo wyczekiwane wydarzenie poprzedziło spotkanie z klerykami ze świdnickiego seminarium, którzy przyjechali do Kłodzka, by wspólnie z nami uczestniczyć w pielgrzymce.

Nieco po godzinie dziewiątej wyszliśmy z naszego parafialnego kościoła, otrzymawszy wcześniej błogosławieństwo naszego gwardiana, o. Nikodema.

Nasza grupka nie była zbyt liczna (wraz z pielgrzymami z Wojborza, którzy po czasie dołączyli do nas, liczyła ok. 70 osób), jednak niezwykle aktywna. Oprócz wspominanych kleryków i diakonów, towarzyszyły nam dwie siostry Misjonarki od Krwi Chrystusa z Wilkanowa, a przede wszystkim młodzież, rodziny i osoby starsze. Zróżnicowany wiek nie przeszkadzał bynajmniej we wspólnym i radosnym chwaleniu Pana przez całą drogę. I tutaj wielkie ukłony dla wszystkich, którzy zadbali o oprawę muzyczną pielgrzymki, czyli naszego Magistra, wdzięcznego duetu: nieocenionego p. Jarosława Komorowskiego i równie utalentowanej, co pięknej Marty, oraz dwóch śpiewających aniołków, Ani i Gosi.

Tradycyjnie, o bezpieczeństwo pielgrzymki dbali porządkowi, na czele z Jarkiem, którego szczególnie pozdrawiamy! Chłopak zamiast we Wrocławiu uczyć się matematyki, wolał iść razem z nami do Maryi!

My służyliśmy pomocą, gdzie tylko była taka możliwość, np. niosąc sprzęt nagłaśniający.

Podczas kilku postojów, które odbyły się w czasie drogi, królowały tańce i swawole, i niestety doszło także do jednego przykrego incydentu, jak widać na tym zdjęciu. A Wojtek ponoć opanował trudną sztukę wykonywania tańca belgijskiego.

Po dotarciu na miejsce, do Sanktuarium Matki Bożej Strażniczki Wiary, znajdującego się pod opieką oo. redemptorystów, nasza skromna pielgrzymka złączyła się z rzeszą innych pielgrzymów. W sumie było tam blisko 600 osób. W sanktuarium odbyła się uroczysta Msza Św. pod przewodnictwem bp Adama Bałabucha, po której udaliśmy się samochodem do klasztoru.

Więcej zdjęć można obejrzeć w galerii na stronie Grupy 3 (zielonej) Pieszej Pielgrzymki Diecezji Świdnickiej.

Transitus

2008-10-03T20:00:00.000-07:00

Wieczorem, 3 października, w wigilę dnia św. Franciszka, jak co roku w naszym kościele, odbyło się nabożeństwo Transitus, ku czci śmierci naszego Ojca. Nabożeństwo przygotował o. Jonasz, z udziałem młodzieży, ministrantów oraz naszą skromną pomocą.

Zdjęcia z Transitus można obejrzeć tutaj.

Imieniny pani Teresy

2008-10-03T11:48:00.000-07:00

Z wielką radością i dumą złożyliśmy dzisiaj imieninowe życzenia naszej najwspanialszej, najzdolniejszej i najpiękniejszej kucharce, p. Teresie. Korzystając z przygotowań do wieczornego nabożeństwa Transitus, udaliśmy się do niej w strojach oficjalnych.

Wykopki

2008-09-29T02:20:00.000-07:00

Zapewne w nagrodę za dobre sprawowanie i ochoczą pracę, nasz magister w poniedziałkowy poranek zawiózł nas do Ołdrzychowic, do gospodarstwa p. Teresy, naszej prześwietnej kucharki, w celu…. pomocy w wykopkach ;)
I takim to sposobem spędziliśmy niemalże cały dzień zgięci w pół nad polem ziemniaków. Ciesząc się dobrą pogodą, nieobecnością magistra oraz radosną atmosferą, jaką stwarzały p. Teresa oraz jej niezmordowana bratowa, p. Bronia, wspólnie nazbieraliśmy niemal 4 wozy pełne ziemniaków, z czego na skromne potrzeby nasze i klasztoru dostaliśmy aż 4 worki pełne ołdrzychowickich kartofli pierwszej klasy. Będzie na ziemniaczane placki na zimę!

Beztroskie chwile spędzone na wykopkach przypominały się nam przez kilka najbliższych dni, szczególnie za każdym razem, gdy trzeba było wstać lub usiąść.

Ora et labora!

2008-09-25T06:03:00.000-07:00

Jak już można było się zorientować, życie postulanta nie polega tylko na jedzeniu, spaniu, modleniu się i piciu kawy. W duchu średniowiecznego „Ora et labora” trudzimy się sporadycznie taką czy inną pracą. I tak, czas upływa nam pośród takich czynności, jak zmywanie naczyń, nakrywanie do stołu, sprzątanie korytarzy, łazienek, swoich pokoi, kaplicy, pielęgnowanie klasztornych roślinek doniczkowych (ukłony dla Wojtka!) – a gdy poziom frustracji niebezpiecznie wzrasta, zawsze można pójść do piwnicy się narąbać. Trzeba tylko uważać, by nie zrobić sobie krzywdy siekierą. I można by tu wiele, wiele innych prac, jednak na ich opisanie nie starczyłoby ani miejsca, ani cierpliwości czytelnika.

W przyklasztornym ogródku

2008-09-23T05:26:00.000-07:00

W związku z nastaniem drugiego od naszego przybycia słonecznego dnia w Kłodzku (kto wie, być może ostatniego tego roku!), zgodnie z rozkazem Magistra, chwilowo zaprzestaliśmy formacji duchowej, by zająć się formowaniem żywopłotu, trawnika itp.

Mieliśmy także okazję nazrywać na własne potrzeby klasztornych winogron. Winogrona są bardzo smaczne i bardzo…. no… po prostu musimy teraz więcej wietrzyć :)

Imieniny o. Jonasza

2008-09-22T12:49:00.000-07:00

To jeden z najradośniejszych dni w roku dla naszego Magistra, jak i dla wszystkich postulantów. Tego dnia drzwi do jego skromnego gabinetu nie zamykają się, telefony dzwonią bez ustanku, a zewsząd spływają życzenia i gratulacje. A wszystko to z okazji imienin naszego nieocenionego magistra, o. Jonasza. Niestety nie bardzo udało nam się dotrzeć do informacji, jakimi prezentami uczczono ten prześwietny dzień. Jedyny prezent, o którym wiemy, że na pewno został wręczony, to ksiązka-poradnik, pt. „Jak wychować geniusza przez zabawę”. Wierzymy, że nasz magister wielokrotnie w swojej pracy będzie podpierał się tą pozycją. Będziemy geniuszami!

A solenizantowi, także z tego miejsca pragniemy złożyć najlepsze życzenia!

Pielgrzymka do Wambierzyc

2008-09-20T12:45:00.000-07:00

Po okresie aklimatyzacji, skupienia, i nudy… nadszedł czas na działanie!

Wczesnym, sobotnim rankiem, wyruszyliśmy wraz z blisko trzystuosobową grupą młodzieży (młodszej i bardzo młodszej) pieszą pielgrzymką do Wambierzyc. Z parasolami uniesionymi wysoko, z niemniej wysoko uniesionymi sztandarami, ze śpiewem na ustach i uśmiechniętym, wszechobecnym o. Jonaszem zdążaliśmy mimo deszczu i chłodu do sanktuarium. O nasze bezpieczeństwo i komfort dbało trzech nieustraszonych porządkowych – Szymon, Jarek oraz skromna osoba piszącego te słowa. Przeszliśmy ok. 17 km, będąc na miejscu nieco przed godziną czternastą. W Wambierzycach uczestniczyliśmy we Mszy Św. sprawowanej przez bp Ignacego Deca. Wtedy to też padły słynne słowa księdza biskupa „Przynajmniej przestało padać”, który to, będąc przez całą Mszę pod zadaszeniem, mimo najszczerszych chęci nie mógł zauważyć, że wcale nie przestało. Ale nikt nie ma Mu tego za złe!

W programie zaplanowana była także Droga Krzyżowa, konferencja p. Andrzeja Wronki, oraz koncert zespołu Porozumienie.

Dla nas była to także okazja do spotkania z braćmi klerykami z Wrocławia, którzy udzielili nam wielu cennych wskazówek, jak przetrwać w postulacie. Z wiadomych przyczyn nie możemy ich tutaj przytoczyć.

Należy tu jeszcze dodać, że pielgrzymka, jak i wszystkie inne punkty programu, były częścią obchodów dwudniowych Diecezjalnych Dni Młodzieży.

Przyjęcie do Postulatu

2008-09-19T10:55:00.000-07:00

Od dziś już oficjalnie jesteśmy przyjęci do Postulatu Zakonu Braci Mniejszych Prowincji św. Jadwigi. W czasie krótkiego nabożeństwa aktu przyjęcia dokonał sam minister prowincjalny, o. Wacław Chomik. Teraz przepełnia nas duma, i radość, i składamy sobie nawzajem gratulację. Jesteśmy postulantami, i w dodatku mamy na to papiery!

Rekolekcje

2008-09-19T08:56:00.000-07:00

Między 16 a 19 września mieliśmy obowiązek i zaszczyt uczestniczyć w rekolekcjach przygotowujących nas do rozpoczęcia postulatu. Wygłosił je dla nas słynny w prowincji, w kraju, i za granicą – o. Waldemar Polczyk.

Wyciszającą atmosferę skupienia nieco przerwała mała wycieczka do Wambierzyc, gdzie postanowili nas zabrać nasz Magister oraz ojciec rekolekcjonista w środę (17.09).

W trakcie wyjazdu między o. Waldemarem a o. Jonaszem dał się zauważyć mały rozdźwięk, dotyczący najwłaściwszej formy spędzania czasu przez postulantów. Nasz Magister uważał, że najlepiej będzie, gdy będziemy go spędzać z użyciem grabek lub łopaty, natomiast ojciec rekolekcjonista sugerował, że znacznie lepiej będzie, gdy będą nam wtedy towarzyszyć książki. Mimo braku porozumienia między stronami sporu, udało się uniknąć ofiar w ludziach. Franciszkańskie braterstwo!

Nam pozostaje cieszyć się (lub nie?), że to do magistra należy decyzja.

Przyjazd

2008-09-15T15:50:00.000-07:00

W dniu 15 września, roku pańskiego 2008, do furty kłodzkiego klasztoru franciszkanów, drżąc z lęku, przejęcia, jak i z zimna, uginając się pod ciężarem bagaży (m.in. licznych kołder i poduszek), zapukało trzech młodzieńców (w kolejności przybycia):

1. Karol Paweł Jan Lika z Wielowsi, ur. 1989, waga 68 kg
2. Wojciech Tomasz Franciszek Ziegler z Prudnika, ur. 1988, waga 60 kg
3. Jerzy ZdzisławJacek Dudek z Pasikurowic, ur. 1988, waga 70 kg

Po zapoznaniu się z najważniejszymi miejscami swojego piętra w budynku, jak i z podstawowymi zasadami życia klasztornego (dotyczących np. włączania wentylatora podczas ciszy nocnej), udali się oni na uroczystą Mszę Św. z okazji imienin gwardiana – o. Nikodema, a następnie na niemniej uroczystą kolację.

Postulanci po zakończonym zwiedzaniu najważniejszego miejsca w klasztorze (zaraz po kaplicy, rzecz jasna!), czyli refektarza. Od lewej: Jurek, Wojtek, Karol.